De regels schutting plaatsen hoekwoning zijn vaak net wat ingewikkelder dan bij een tussenwoning. Dat komt doordat een hoekwoning meestal grenst aan extra openbaar gebied, zoals een stoep, straat of plantsoen. Daardoor kijkt de gemeente niet alleen naar de hoogte van de schutting, maar ook naar de plek, het zicht vanaf de weg en het effect op de buurt.Voor veel gezinnen is een schutting vooral praktisch. Je wilt privacy in de tuin, een veilige plek voor kinderen en minder inkijk van voorbijgangers. Toch kun je bij een hoekwoning niet zomaar uitgaan van de standaardregel dat 2 meter altijd mag. De zijkant van het perceel wordt vaak anders beoordeeld dan de achtertuin.

Schutting plaatsen bij een hoekwoning de basisregels
De regels schutting plaatsen hoekwoning beginnen bijna altijd bij dezelfde vraag: waar komt de schutting precies te staan? Een erfafscheiding direct achter de woning wordt meestal soepeler beoordeeld dan een schutting langs de straat. Dat verschil bepaalt vaak of je vergunningvrij kunt bouwen of eerst toestemming moet vragen.
Bij een hoekwoning zijn vooral drie punten belangrijk: de hoogte, de ligging op het perceel en de relatie met openbaar gebied. Landelijke regels geven een algemene basis, maar de gemeente kan via het omgevingsplan aanvullende voorwaarden stellen. Juist daarom is het slim om eerst de hoofdlijnen te kennen en daarna pas materiaal te bestellen.
Achter de woning is vaak 2 meter mogelijk
Bij veel woningen mag je achter het huis een schutting van ongeveer 2 meter plaatsen. Dat is ook logisch. In de achtertuin wil je vaak wat meer privacy dan in de voortuin of aan de straatkant. Zeker als je terras direct achter de woning ligt, geeft een hogere schutting rust en beschutting in het dagelijks gebruik.
Voor gezinnen is dat prettig. Kinderen kunnen veiliger spelen, je zit minder in het zicht en je hebt minder last van inkijk tijdens het eten of ontspannen in de tuin. Daarom is 2 meter in de achtertuin vaak het uitgangspunt. Toch hangt het wel af van de vraag of dat deel echt als achtererfgebied geldt.
Bij een hoekwoning zit daar juist vaak de nuance. Een stuk tuin dat jij ervaart als achtertuin, kan op papier of volgens de gemeentelijke regels anders worden gezien. Vooral als dat deel vanaf de openbare weg zichtbaar is, kan de beoordeling strenger uitvallen dan je verwacht.
Let in de praktijk op deze punten:
- Meet altijd vanaf het juiste niveau. De hoogte van een schutting wordt meestal gemeten vanaf het maaiveld. Heb je de tuin opgehoogd met zand, tegels of een border, dan kan de schutting officieel hoger zijn dan je denkt. Een klein hoogteverschil kan dan ineens bepalen of je plan nog binnen de regels valt.
- Controleer goed waar de grens loopt. Een nieuwe schutting plaatsen is pas slim als je zeker weet waar de erfgrens ligt. Vertrouw niet alleen op een oude haag of versleten paaltjes. Kadastergegevens, oude tekeningen of een grensreconstructie geven meer zekerheid en voorkomen gedoe achteraf.
Aan de straatzijde is vaak 1 meter de grens
Aan de straatzijde zijn de regels meestal strenger. Een hoge dichte schutting naast een stoep of rijbaan belemmert sneller het zicht en heeft meer invloed op het straatbeeld. Daarom is ongeveer 1 meter vaak de grens voor wat zonder vergunning mag op een plek die naar de openbare ruimte is gericht.
Dat heeft een duidelijke reden. Bij een hoekwoning moeten voetgangers, fietsers en automobilisten de hoek goed kunnen overzien. Een hoge erfafscheiding kan dat zicht beperken. Denk aan kinderen die de stoep op rennen, auto's die een bocht nemen of fietsers die uit een zijstraat komen. Gemeenten zijn daar meestal extra scherp op.
Ook de uitstraling van de buurt speelt mee. In een open woonwijk met lage voortuinen past een hoge gesloten wand vaak minder goed. Daarom is een lage schutting, open hekwerk of groene erfafscheiding aan de straatkant vaak praktischer én kansrijker.
Denk hierbij aan deze aandachtspunten:
- Zichtlijnen zijn belangrijker dan veel mensen denken. Een schutting van 1 meter lijkt misschien laag, maar kan al genoeg zijn om je tuin duidelijk af te bakenen. Tegelijk blijft het zicht op verkeer en voetgangers redelijk open. Dat is precies waarom gemeenten deze hoogte vaak als uitgangspunt hanteren.
- Ook materiaal maakt verschil. Een open hekwerk of een laag metalen frame met klimplanten oogt luchtiger dan een dichte houten wand. In de praktijk wordt zo'n oplossing aan de straatzijde vaak beter geaccepteerd, omdat hij minder massief oogt en het open karakter van de straat beter behoudt.
Het omgevingsplan bepaalt de lokale regels
De landelijke regels zijn een goed startpunt, maar het omgevingsplan van de gemeente is vaak doorslaggevend. Daarin staat wat lokaal is toegestaan en welke extra voorwaarden gelden voor jouw buurt of perceel. Bij een hoekwoning is dat extra belangrijk, omdat juist de ligging aan openbaar gebied vaak leidt tot specifieke regels.
In het omgevingsplan kan bijvoorbeeld staan hoe hoog een erfafscheiding mag zijn, waar die mag komen en of er bijzondere eisen gelden voor zichtlocaties. Ook kunnen er regels zijn over materiaal, kleur, afstand tot groenstroken of het behoud van een open straatbeeld.
Dat zie je vooral in nieuwbouwwijken, beschermde buurten of straten met een herkenbare stedenbouwkundige opzet. Daar wil de gemeente voorkomen dat ieder huis een andere oplossing kiest, waardoor het straatbeeld rommelig wordt.
Controleer daarom altijd het volgende:
- Bekijk niet alleen je adres, maar ook de perceelindeling. Bij een hoekwoning kan de zijtuin een andere status hebben dan de achtertuin. Dat lijkt een klein juridisch detail, maar het bepaalt vaak of een schutting van 2 meter nog vergunningvrij is of juist niet.
- Vraag bij twijfel om een schriftelijke reactie. Een mondeling antwoord aan de telefoon is handig, maar een e-mail of schriftelijke bevestiging is beter. Zeker bij een lastige hoeklocatie kan een simpele schets met foto's helpen om duidelijkheid te krijgen voordat je kosten maakt.

Regels voor de schutting aan de zijkant van een hoekwoning
De regels schutting plaatsen hoekwoning zorgen vooral aan de zijkant voor vragen. Veel mensen zien de zijtuin als een logisch verlengstuk van de achtertuin. Toch kijkt de gemeente daar vaak anders naar, vooral als die zijkant grenst aan een stoep, weg of plantsoen. Daardoor gelden hier vaak strengere regels.
De kern is eenvoudig: hoe zichtbaarder de zijtuin is vanaf de openbare ruimte, hoe groter de kans dat een hoge schutting niet zomaar mag. Daarom moet je bij een zijschutting niet alleen naar de hoogte kijken, maar ook naar de ligging, de zichtbaarheid en de functie van dat deel van het erf.
Langs openbaar gebied gelden strengere regels
Grenst de zijkant van je tuin aan openbaar gebied, dan wordt een schutting meestal kritischer beoordeeld. Onder openbaar gebied vallen onder meer een stoep, straat, groenstrook, fietspad of parkeerplaats. Op zulke plekken weegt de gemeente het belang van veiligheid en straatbeeld vaak zwaarder mee dan in een volledig besloten achtertuin.
Dat betekent niet dat er niets kan. Wel is de kans groter dat een hoge, dichte schutting van 2 meter vragen oproept. Zo'n wand kan het zicht onnodig beperken en een gesloten effect geven langs de straat. Zeker bij een hoekwoning valt dat sneller op dan bij een woning in het midden van de rij.
Voor bewoners is dat soms lastig. Je wilt aan de zijkant vaak juist privacy, minder inkijk en een veilige tuin voor kinderen. Toch moet de gemeente ook kijken naar de omgeving als geheel. Daarom zijn lagere of meer open oplossingen langs openbaar gebied vaak realistischer.
Let vooral op deze punten:
- Verkeersveiligheid bij kruisingen en hoeken. Staat je woning op een plek waar auto's of fietsers een bocht nemen, dan kan een hoge zijschutting het zicht belemmeren. Zelfs een relatief korte dichte wand kan dan al onwenselijk zijn. Vooral op een hoekperceel kijkt de gemeente hier meestal streng naar.
- De uitstraling van de straat. In straten met open voortuinen en veel zicht op groen oogt een hoge houten schutting vaak zwaar. Een open metalen hek, een lage muur met beplanting of een groene haag sluit dan vaak beter aan op de rest van de buurt en geeft minder weerstand.
Een zichtbare zijtuin telt vaak niet als achtertuin
Een veelvoorkomend misverstand is dat alles naast of achter het huis automatisch als achtertuin telt. Bij een hoekwoning werkt dat vaak anders. Een zijtuin die duidelijk zichtbaar is vanaf de straat, wordt regelmatig niet als echt achtererfgebied gezien. Daardoor gelden er andere regels voor de maximale hoogte van een schutting.
Dat verschil is belangrijk, omdat veel bewoners uitgaan van de bekende 2-meterregel. Die regel past vaak wel bij de besloten achterkant van een woning, maar lang niet altijd bij een open zijtuin langs de straat. Als de zijtuin zichtbaar is voor voorbijgangers, kijkt de gemeente eerder alsof het om een straatgerichte zone gaat.
Ook de ligging ten opzichte van de voorgevel speelt een rol. Een schutting die voor een deel vóór de denkbeeldige lijn van de voorgevel uitkomt, krijgt meestal sneller een strengere beoordeling dan een schutting die echt achter het huis ligt.
Twee praktische voorbeelden maken dat duidelijk:
- Brede hoekkavel langs een tweede straat. Je woont aan straat A, maar je zijtuin loopt langs straat B. Voor jou voelt dat misschien als een rustige tuinzijde. Toch ziet de gemeente dit vaak als een zichtbare zijstrook aan de openbare ruimte. Een hoge schutting is daar dan meestal niet vanzelfsprekend.
- Woning die verder naar achteren staat. Staat je huis dieper op het perceel, dan kan een schutting aan de zijkant al snel vóór een belangrijk gevelvlak uitkomen. Daardoor telt die afscheiding ruimtelijk minder als achtertuinoplossing en meer als straatgerichte erfafscheiding. Dat maakt de beoordeling vaak strenger.
Voor een hoge zijschutting is vaak vergunning nodig
Wil je aan de zijkant een schutting van 1,80 of 2 meter plaatsen, dan is de kans groot dat de gemeente daar eerst naar wil kijken. Dat betekent niet direct dat het plan wordt afgewezen, maar wel dat je rekening moet houden met een vergunning of een extra toetsing. Juist bij hoekwoningen komt dit vaak voor.
Een hoge zijschutting valt op. Zeker als die grenst aan de stoep of een plantsoen, wordt zo'n wand al snel gezien als een duidelijke ingreep in het straatbeeld. De gemeente beoordeelt dan meestal niet alleen de hoogte, maar ook de lengte, het materiaal en de mate waarin de schutting dicht of open is.
In veel gevallen helpt het als je plan goed is uitgewerkt. Een nette erfafscheiding met open delen, groen of een duidelijke motivatie maakt vaak meer kans dan een standaard dichte wand zonder toelichting.
Wat helpt bij de beoordeling?
- Kies liever voor een lichtere uitstraling. Een schutting met doorkijk, verticale latten of klimplanten oogt vriendelijker dan een volledig dichte wand. Dat maakt in de praktijk echt verschil. De afscheiding blijft functioneel, maar heeft minder invloed op het gevoel van openheid in de straat.
- Onderbouw waarom je die hoogte nodig hebt. Leg uit of het gaat om privacy, veiligheid voor kinderen of hinder van inkijk. Voeg liefst foto's en een eenvoudige schets toe. Hoe concreter je laat zien wat de situatie is, hoe makkelijker de gemeente een afgewogen besluit kan nemen.

Regels voor de schutting achter een hoekwoning
Achter een hoekwoning is meestal meer mogelijk dan aan de zijkant. Dat komt doordat de achtertuin vaak minder zichtbaar is vanaf de straat en minder invloed heeft op verkeersveiligheid of het straatbeeld. Toch betekent dat niet dat je helemaal vrij bent. Ook achter het huis kunnen beperkingen gelden.
Bij de regels schutting plaatsen hoekwoning is het daarom slim om ook de achterzijde goed te bekijken. Denk aan de erfgrens, de relatie met een achterpad, niveauverschillen in de tuin en eventuele lokale regels. Zeker op een afwijkend hoekperceel kunnen die details bepalend zijn.
Achter de woning is 2 meter meestal toegestaan
Direct achter de woning is een schutting van 2 meter vaak de meest gebruikelijke keuze. Dat is niet voor niets. Op een terras of speelplek wil je beschutting, privacy en een duidelijke grens van je erf. In de meeste gevallen past een hoogte van 2 meter daar goed bij, zonder dat het de omgeving onevenredig beïnvloedt.
Voor dagelijks gebruik is dat praktisch. Je zit rustiger in de tuin, wasgoed hangt minder in het zicht en huisdieren blijven makkelijker op eigen terrein. Daardoor is 2 meter in de achtertuin vaak een logische en geaccepteerde oplossing.
Toch blijft de exacte ligging belangrijk. Niet elk deel achter op het perceel wordt automatisch hetzelfde beoordeeld. Grenst je tuin aan een steeg, achterpad of openbaar groen, dan kunnen er alsnog aanvullende eisen spelen.
Houd rekening met deze nuances:
- Hoogteverschillen veranderen de uitwerking. Staat jouw tuin hoger dan die van de buren, dan kan een schutting van 2 meter veel massiever overkomen. Sta je juist lager, dan biedt dezelfde hoogte misschien minder privacy dan verwacht. Overleg met buren is dan vaak verstandig, ook als de hoogte formeel is toegestaan.
- Achterpaden en gezamenlijke routes vragen extra aandacht. Grenst de tuin aan een pad dat door meerdere bewoners wordt gebruikt, dan kan de plaatsing van palen, poorten of overhangende delen belangrijk zijn. Een nette afwerking voorkomt hinder en maakt de kans op discussie kleiner.
De schutting hoort bij het erf van de woning
Een schutting is meer dan alleen een manier om privacy te creëren. Het is ook de fysieke afbakening van het erf van de woning. Daarom is de exacte plek belangrijk. Staat de schutting op de erfgrens, dan heb je vaak te maken met gezamenlijke belangen. Staat hij volledig op eigen grond, dan heb je meestal meer vrijheid.
Dat verschil merk je in de praktijk meteen. Bij een gezamenlijke erfafscheiding overleg je meestal over materiaal, kosten en onderhoud. Staat de schutting helemaal op jouw perceel, dan beslis je meer zelf, maar moet je ook zorgen dat er niets over de grens uitsteekt of op andermans terrein terechtkomt.
Bij hoekwoningen is dat extra relevant, omdat percelen soms schuin of onregelmatig lopen. Wat op het oog logisch lijkt, blijkt op papier niet altijd de echte grens te zijn.
Let hierop voordat je begint:
- Zet afspraken met buren op papier. Als je samen een schutting vervangt of nieuw plaatst, spreek dan af wie betaalt, wie onderhoud doet en wat er gebeurt bij schade of vervanging. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een korte bevestiging per mail of app voorkomt later veel misverstanden.
- Vertrouw niet blind op de oude situatie. Een bestaande schutting staat niet altijd precies goed. Soms is die jaren geleden op gevoel geplaatst. Kijk daarom niet alleen naar wat er al staat, maar controleer ook oude kooptekeningen, kadastrale gegevens en andere grensinformatie.
Lokale regels kunnen de hoogte beperken
Ook achter de woning kunnen lokale regels de hoogte van een schutting beperken. Dat gebeurt minder vaak dan aan de straatzijde, maar het komt wel degelijk voor. Denk aan percelen die grenzen aan openbaar groen, water, een dijk, een speelveld of een gebied met een beschermde uitstraling.
Soms wil een gemeente daar geen zware gesloten achterwanden zien. In andere gevallen spelen afspraken uit een nieuwbouwplan of beeldkwaliteitsplan mee. Dan is een groene erfafscheiding of een uniform type hekwerk verplicht of gewenst.
Voor bewoners is dat niet altijd meteen zichtbaar. Je ziet een achtertuin en denkt dat je daar vrij kunt bouwen. Maar op papier kunnen er aanvullende eisen gelden die je pas ontdekt als je de lokale regels goed doorneemt.
Controleer daarom ook deze punten:
- Projectregels uit koopakte of wijkafspraken. In sommige nieuwbouwwijken zijn erfafscheidingen al bij oplevering vastgelegd. Bijvoorbeeld dat achtertuinen een bepaalde kleur hekwerk moeten hebben of dat de overgang naar openbaar groen groen moet blijven. Zulke regels staan niet altijd op de eerste pagina van je documenten.
- Zicht vanaf openbare ruimte. Ligt je achtertuin aan een wandelpad, dijk of parkstrook, dan kan de achterzijde van je schutting toch duidelijk zichtbaar zijn voor anderen. In zo'n situatie let de gemeente vaak meer op materiaal, onderhoud en het algemene beeld van de erfafscheiding.

Vergunning voor een schutting bij een hoekwoning
Bij de regels schutting plaatsen hoekwoning draait veel om de vraag of je een vergunning nodig hebt. Het lastige is dat er geen simpel antwoord is dat voor elk perceel geldt. De hoogte van de schutting is belangrijk, maar de plek telt minstens zo zwaar mee. Wat achter het huis kan, is aan de zijkant vaak anders.
De handigste aanpak is om eerst precies te bepalen waar de schutting komt. Gaat het om de achtertuin, de zijtuin, de straatzijde of een stuk erf langs openbaar gebied? Kijk daarna naar de hoogte en controleer vervolgens het omgevingsplan. Pas als je die combinatie kent, kun je redelijk goed inschatten of een vergunning nodig is.
Tot 1 meter is meestal vergunningvrij
Een erfafscheiding tot ongeveer 1 meter hoog is in veel situaties zonder vergunning mogelijk. Dat geldt vooral voor plekken die goed zichtbaar zijn vanaf de straat, zoals de voortuin of een zijtuin langs openbaar gebied. Zo'n lagere afscheiding houdt het zicht open en heeft meestal minder invloed op de omgeving.
Dat betekent niet dat je automatisch overal 1 meter mag plaatsen. Ook dan blijft de ligging belangrijk. Staat de schutting op gemeentegrond, in een beschermd gebied of in strijd met wijkafspraken, dan kun je alsnog tegen beperkingen aanlopen. Toch is 1 meter in de praktijk vaak de minst risicovolle keuze.
Voor veel huishoudens is deze hoogte al bruikbaar. Je markeert de grens van je tuin duidelijk en houdt toch een open uitstraling. Zeker aan de straatzijde is dat vaak een praktische middenweg tussen afbakening en ruimtelijkheid.
Denk hierbij aan deze voordelen:
- Handig voor zichtbare delen van het perceel. Een lage schutting, haag of hek maakt meteen duidelijk waar jouw tuin begint. Tegelijk oogt het niet zwaar of gesloten. Voor gezinnen met jonge kinderen kan dat al genoeg zijn om een voortuin of zijstrook netjes af te bakenen.
- Minder kans op discussie. Een afscheiding van 1 meter leidt meestal tot minder bezwaren van buren en gemeente dan een hoge dichte wand. Er is minder sprake van schaduw, minder visuele impact en minder kans dat iemand het gevoel krijgt opgesloten te worden.
Tussen 1 en 2 meter hangt af van de plek
Tussen 1 en 2 meter zit het grootste grijze gebied. Juist in deze zone lopen veel bewoners vast, omdat algemene regels niet genoeg zeggen over hun specifieke situatie. Achter het huis is deze hoogte vaak goed mogelijk, maar langs de zijkant van een hoekwoning ligt dat vaak gevoeliger.
Daarom is het belangrijk om niet alleen naar de hoogte te kijken, maar vooral naar de plek. Staat de schutting in een besloten achtertuin, dan is de kans op een soepele beoordeling groter. Staat dezelfde schutting langs een stoep of plantsoen, dan kan de gemeente er heel anders tegenaan kijken.
Veel verwarring ontstaat doordat mensen algemene adviezen van verkopers of buren overnemen. Die adviezen kloppen soms voor een standaard achtertuin, maar niet voor een hoekperceel met een zichtbare zijstrook.
Zo kun je dit beter beoordelen:
- Kijk naar gebruik en zichtbaarheid tegelijk. Een schutting van 1,80 meter rond een terras direct achter de woning heeft vaak een andere ruimtelijke impact dan een schutting van dezelfde hoogte langs een zijpad aan de straat. Het gaat dus niet alleen om centimeters, maar om de context van die plek.
- Maak foto's van de situatie. Als je twijfelt, helpt het om foto's vanuit de straat én vanuit de tuin te maken. Daarmee kun je beter inschatten hoe zichtbaar de erfafscheiding wordt. Ook de gemeente kan met zulke beelden meestal sneller en concreter reageren.
Boven 2 meter is extra controle nodig
Een schutting van meer dan 2 meter hoog vraagt bijna altijd om extra controle. Dat is logisch, want zo'n hoge afscheiding heeft meer invloed op licht, uitzicht, windbelasting en de uitstraling van de omgeving. Voor een gewone woonwijk is dit meestal geen standaardoplossing meer.
Bij een hoge constructie kijkt de gemeente vaak niet alleen naar de regels voor erfafscheidingen, maar ook naar veiligheid en uitvoering. Een scherm van deze hoogte vangt meer wind en moet dus stevig genoeg zijn. Op een open hoekperceel is dat nog belangrijker dan in een beschutte tuin.
Ook de belangen van buren wegen zwaarder mee. Een hoge wand kan schaduw geven, het uitzicht beperken en een benauwd gevoel veroorzaken. Daardoor neemt de kans op bezwaar of handhaving toe als je zonder duidelijke toestemming bouwt.
Belangrijke aandachtspunten zijn:
- Constructie en stevigheid tellen mee. Een schutting van meer dan 2 meter moet vaak beter verankerd worden dan een standaard tuinwand. Denk aan diepere palen, stevige verbindingen en materiaal dat tegen wind en vocht bestand is. Zeker op een open hoek kan een zwakke constructie snel problemen geven.
- Je moet de noodzaak goed kunnen uitleggen. Wil je hoger bouwen vanwege inkijk, niveauverschillen of een bijzondere situatie, dan helpt een heldere onderbouwing. Laat met foto's en maten zien waarom een standaard schutting niet volstaat. Hoe duidelijker je plan, hoe serieuzer het meestal wordt beoordeeld.

Praktische keuzes voor materiaal en uitvoering
Bij een schutting gaat het niet alleen om wat er mag, maar ook om wat in de praktijk slim is. Nederlandse gezinnen kiezen vaak voor hout, composiet, metaal of een combinatie met groen. Welke optie past, hangt af van je budget, de plek van de schutting en hoeveel onderhoud je wilt doen.
Een goede keuze voelt niet als een verkooppraatje, maar als een oplossing die past bij je dagelijks leven. Aan een zichtbare zijkant langs de straat is een lichte, open erfafscheiding vaak prettiger. Achter in de tuin kiezen veel mensen juist voor meer privacy en een steviger scherm.
Als je materialen vergelijkt, let dan niet alleen op de prijs per paneel. Kijk ook naar levensduur, onderhoud, windbelasting en hoe het materiaal eruitziet na een paar jaar regen, zon en vorst.
Praktische aandachtspunten zijn:
- Hout oogt warm, maar vraagt onderhoud. Een houten schutting past goed bij veel Nederlandse tuinen en is vaak relatief betaalbaar. Wel moet je rekening houden met vergrijzing, vocht en mogelijk kromtrekken. Zeker op een windgevoelige hoek is de kwaliteit van palen en bevestiging minstens zo belangrijk als het scherm zelf.
- Composiet en metaal vragen vaak minder werk. Deze materialen blijven meestal strakker van vorm en hebben minder onderhoud nodig. Dat is handig als je weinig tijd hebt of een schutting zoekt die jarenlang netjes blijft. Let wel op de uitstraling: een te gesloten wand kan aan de straatzijde alsnog minder geschikt zijn.
- Groene oplossingen zijn vaak vriendelijker voor het straatbeeld. Een hekwerk met klimplanten, een lage haag of een combinatie van hout en groen oogt zachter dan een volledig dichte wand. Dat maakt zulke oplossingen vooral aan de zijkant van een hoekwoning vaak aantrekkelijker en soms ook kansrijker bij de gemeente.

Conclusie
De regels schutting plaatsen hoekwoning draaien vooral om één ding: de plek van de schutting is minstens zo belangrijk als de hoogte. Achter de woning is 2 meter vaak mogelijk, maar aan de zijkant of langs de straat gelden meestal strengere eisen. Vooral bij een zichtbare zijtuin of een erfgrens langs openbaar gebied moet je goed opletten.Wie een schutting wil plaatsen, doet er verstandig aan eerst de perceelgrens, de ligging van de tuin en het omgevingsplan te controleren. Daarmee voorkom je onnodige kosten, teleurstelling en discussie met buren of gemeente. De beste aanpak is dus simpel: kijk verder dan de standaardvuistregel en stem je plan af op jouw exacte situatie. Dat is de veiligste manier om de regels schutting plaatsen hoekwoning goed toe te passen.